spis treści
 wiadomości

 
 Nowa Zelandia

turystyka

Fiordland - ósmy cud świata
1.10.2007

Ponad ćwierć miliona turystów odwiedza rocznie krainę fiordów - Firdland, położoną na południowo-zachodnich krańcach Wyspy Południowej. Co przyciąga takie rzesze ludzi do tego miejsca, nazywanego ósmym cudem świata przez Rudyarda Kiplinga, autora pięknej powieści "Księga dżungli"? Być może doskonałość natury, uroki krajobrazu, a - być może - coś więcej...

Góry i doliny krainy fiordów wyrzeźbione przez lodowiec podczas ery zlodowacenia, która trwała nieprzerwanie przez 2 mln lat, a skończyła się 15 tys. lat temu. W tym okresie temperatura była średnio o 6° C niższa niż obecnie, a gruba na ponad 1200 m czapa lodowca z wielką siłą kształtowała góry i doliny. Te najgłębsze, wyżłobione na zachodnim brzegu, po wycofaniu się lodowca, zostały wypełnione przez morze i zamieniły się w fiordy.

Milford Sound
Za odkrywcę tego regionu uważany jest angielski łowca fok John Grono, który w 1823 r. przybył do Milord Sound. W 1952 r. na powierzchni 1 mln 250 tys. ha został utworzony Fiordland National Park, który jest jednym z największych parków narodowych na świecie. Figuruje on również na Liście światowego Dziedzictwa i Kultury UNESCO.

Oprócz niezwykłej rzeźby terenu, fiordów, wodospadów, rwących rzek, polodowcowych jezior, o urodzie i niepowtarzalnej wartości tego terenu stanowi flora i fauna. W gęstych lasach deszczowych i bukowych żyją rzadkie gatunki ptaków, a wśród nich uważany za wymarły, a odkryty ponownie w 1948 r., ptak takahe oraz legendarne papugi kakapo. Przy odrobinie szczęścia można zobaczyć też futrzane foki, delfina butelkonosego, rzadziej pingwiny(...)

Często słyszy się opinię, że Fiordland jest najbardziej deszczowym miejscem na świecie. Spada tu ponad 8 m wody rocznie, która spływa z gór rwącymi potokami i setkami wodospadów, w tym 590-metrowym (najwyższym w Nowej Zelandii i czwartym na świecie) wodospadem Southerland Fallus, w dolinie Cleddau. Opady bywają tu nader częste i obfite, ale również są długie okresy słonecznej pogody, zwłaszcza w grudniu, styczniu i lutym. Długotrwałe deszcze mogą spowodować utrudnienia w jeździe przez górskie, kręte drogi. Ale mają tez kilka zalet. Przede wszystkim zmieniają kolorystykę fiordów na szarą i stalową, przez co nadają krainie wyjątkowo monumentalny i tajemniczy wygląd. Budzą się wówczas do życia nowe wodospady, a stare zwielokrotniają swoją siłę uderzenia i huku(...)

Miejscem najliczniej odwiedzanym w Fiordland National Park jest Milord Sound. W sezonie jest on oglądany przez ponad 2 tys. turystów dziennie, którzy od 10.00 do 15.00 przyjeżdżają tu głównie autobusami z Te Anau i Queenstown. Aby uniknąć tłoku, podobnego do tego jaki panuje w Tatrach, lepiej wybrać się tu w innej porze dnia lub roku (...)

Fiord Millford Sound ma długość 16 km, a jego najbardziej charakterystycznym punktem jest szczyt Mitre Peak o wysokości 1694 m n.p.m., uważany za najwyższy klif fiordowy na świecie. Najszybciej można obejrzeć go wybierając się w 2-godzinny rejs statkiem "Milord Monarch" lub "Milord Haven". Dopływają one aż do Morza Tasmana, gdzie zawracają. Po drodze niewątpliwą atrakcją jest prysznic pod wodospadami, pod które przeważnie podpływają dowcipni kapitanowie(...) Latem bilet na rejs trzeba koniecznie zarezerwować dużo wcześniej. Mniejszy tłok jest na rejsach nocnych statkiem "milord wanderem lub "M.V. Frienship", które zaczynają się o godz. 17.00 a kończą następnego dnia o 9.15. Nocne pływanie wśród gór otaczających zewsząd podróżników jest wyjątkowo fascynujące i inspirujące(...)

Na południe od Milord Sound położony jest fiord Doubtful Sound, który jest mniej odwiedzany przez turystów, ale powszechnie ceniony za ciszę i urodę dzikiego krajobrazu. Tutaj z minuty na minutę przejrzyste i zalane słońcem niebo potrafi zaciągną się tajemniczą mgłą. Niezwykła cisza przerywana jest tylko śpiewem ptaków, pluskiem ryb i dalekim szumem wodospadów. Niektórzy mówią, że słychać tu brzmienie ciszy(...)

Doubtful Sound zasłynął w świecie na początku XIX w. dzięki licznym podróżom morskim i wielorybnictwu. W 1910 r. przy wejściu do fiordu rozbił się statek, co spowodowało wstrzymanie na pewien czas rejsów turystycznych. Dziś turyści mają do wyboru rejsy dzienne katamaranem lub rejsy nocne 8-osobowym stateczkiem "Kay Dee II". Podczas tych drugich można zatrzymać się, by ponurkować, popływać kajakiem lub pospacerować po bezludnych plażach.

Fragment przewodnika turystycznego "Nowa Zelandia daleka i bliska" Bogusława Matuszkiewicza i Bogusława Nowaka, wydanego przez wydawnictwo Kolumb, Słupsk 2001 r. Opublikowano za zgodą B. Nowaka.

 
Sprawdź w internecie:
 
Oficjalna strona Fiordlandu (ang.)
 Strona wydawnictwa Kolumb i jego przewodnik (j.polski)
 Strona biura podróży Green Lite Travel (j.polski)
 kalkulator walut
 encyklopedia
 informacje praktyczne
 MSZ ostrzega
 symbole państwowe
 banknoty
 znaczki
 zdjęcia
 linki
 
Kraina przygód
Nowa Zelandia jest rajem przygód na świeżym powietrzu oferującym turystom wiele możliwości, które podnoszą gwałtownie poziom adrenaliny.
Kipiące centrum
Zwiedzając Nową Zelandię nie sposób pominąć Auckland. To jedyne ponadmilionowe miasto w tym kraju nie ma statusu stolicy, ale, podobnie jak australijskie Sydney, jest głównym miastem kraju.
Gejzery i Maorysi
Rotorua jest turystyczną stolicą Wyspy Północnej, w której żyje ok. 50 tys. stałych mieszkańców. W sezonie letnim liczba ta zwiększa się nawet do 100 tys. osób. Przyjeżdżają tu turyści z całego świata.
Lasy Nowej Zelandii
Leśnictwo gospodarcze Nowej Zelandii opiera się na plantacjach obcych gatunków. Zdecydowanie większą powierzchnię zajmują lasy złożone z gatunków rodzimych o charakterze ochronnym. Taki model, rozdzielający funkcje produkcyjne i ochronne, definiowano już w II połowie XIX wieku.

spis treścigdzie po wizęo stroniekontaktenglish